Θέμα 1.5
Το μέλλον της αναβίωσης
Η κρυοσυντήρηση έχει σημασία μόνο εάν η αναβίωση είναι δυνατή. Δεν μπορείτε απλώς να παραβλέψετε αυτό το μέρος και να πείτε «η μελλοντική τεχνολογία θα το λύσει». Αυτό το θέμα σας ωθεί να σκεφτείτε συγκεκριμένα τι θα απαιτούσε πραγματικά η αναβίωση: το επίπεδο τεχνολογίας που χρειάζεται, τους τύπους βλαβών που πρέπει να αντιστραφούν και τους πιθανούς μηχανισμούς που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν. Με την ενασχόληση με τις τεχνικές απαιτήσεις και τις αβεβαιότητες χρονικού πλαισίου, αναπτύσσετε ρεαλιστικές προσδοκίες σχετικά με το πότε η αναβίωση μπορεί να καταστεί εφικτή και ποιες συνθήκες πρέπει να ισχύουν για την επιτυχία. Η αβεβαιότητα είναι πραγματική, αλλά πρόκειται για περιορισμένη αβεβαιότητα την οποία μπορείτε να αναλύσετε.
Πώς «θα μπορούσαμε» να επιτύχουμε την αναβίωση;Η αναβίωση δεν υπάρχει ακόμη, αλλά δεν αποτελεί ούτε μαγεία. Οι δύο ευρείες μηχανικές οδοί, επισκευή επί τόπου και σάρωση με ανακατασκευή, καθώς και ο λόγος για τον οποίο καμία δεν απαιτεί νέα φυσική.Το στοίχημα της νανοτεχνολογίαςΓιατί η τεχνολογία επισκευής κυττάρων αποτελεί τον κρίσιμο παράγοντα της αναβίωσης, και πώς η μοριακή νανοτεχνολογία, από την ιδέα του Feynman έως το όραμα του Drexler, θα μπορούσε κάποια ημέρα να το καταστήσει δυνατό.Μπορούν οι ασθενείς κρυονικής να επανέλθουν χωρίς ελαττώματα;Εάν η επανένωση λειτουργήσει ποτέ, θα επιστρέψετε με κάποια βλάβη, ή όχι εντελώς ο εαυτός σας; Η ειλικρινής απάντηση εξαρτάται από τον θεωρητικό θάνατο πληροφορίας και από το τι θεωρείται επιδιορθώσιμη βλάβη.Πότε αναμένουμε να πραγματοποιηθεί η αναβίωση μέσω κρυονικής;Όποιος προσφέρει συγκεκριμένη ημερομηνία για την αναβίωση μέσω κρυονικής κάνει εικασίες. Γιατί η πρόβλεψη είναι σχεδόν αδύνατη, τι θα έπρεπε να προηγηθεί πρώτα, και η ειλικρινής απάντηση: δεν γνωρίζουμε.