Θέμα 3.3

Η ορθολογιστική νοοτροπία

Οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τον θάνατο με παραίτηση ή πνευματικότητα, όμως υπάρχει μία τρίτη οδός: η αντιμετώπισή του ως τεχνικού προβλήματος με πιθανολογικές λύσεις. Αυτό το θέμα υφίσταται διότι οι πολιτισμικές προκαταλήψεις γύρω από τον θάνατο δεν είναι βελτιστοποιημένες για την πραγματική σας επιβίωση. Εάν μπορείτε να μετατοπίσετε την αντίληψή σας από το «ο θάνατος είναι φυσικός και αναπόφευκτος» στο «ο θάνατος είναι μία τεχνική πρόκληση με αβέβαιες αλλά μη μηδενικές λύσεις», τα μαθηματικά αλλάζουν πλήρως. Μία πιθανότητα 1% επανενεργοποίησης κυριαρχεί μίας πιθανότητας 0% οτιδήποτε άλλου, και η αποδοχή της μόνιμης διακοπής επειδή η κρυοσυντήρηση φαίνεται περίεργη αποτελεί απλώς μία προκατάληψη κατάστασης quo με υψηλότερους κινδύνους. Με την επανεκτίμηση του θανάτου μέσα από ένα τεχνικό πρίσμα και την σοβαρή αντιμετώπιση της αναμενόμενης αξίας, μπορείτε να αξιολογήσετε εάν η ορθολογική κίνηση είναι να δοκιμάσετε κάτι αβέβαιο ή να αποδεχθείτε μία βέβαιη λήθη.

Μία μηχανική προσέγγιση σε ένα βιολογικό πρόβλημαΗ βιοστάση αποτελείται από μια αλυσίδα ξεχωριστών τεχνικών και θεσμικών προβλημάτων. Η μηχανική μπορεί να βελτιώσει κάθε κρίκο, ωστόσο η πρόοδος στους επιμέρους κρίκους δεν αποδεικνύει ότι η ανθρώπινη αναβίωση θα καταστεί δυνατή.Είναι η κρυοσυντήρηση η λιγότερο περίεργη μεταθανάτια επιλογή;Η ταφή, η αποτέφρωση και η κρυοσυντήρηση εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς. Αν έχει σημασία η διατήρηση μιας πιθανής οδού προς την ανάνηψη, η κρυοσυντήρηση είναι αβέβαιη αλλά σχετική με τρόπο που η μη αναστρέψιμη καταστροφή δεν είναι.Γιατί μία πιθανότητα 1% είναι άπειρα καλύτερη από την 0%Μία πιθανότητα 1% είναι άπειρα καλύτερη από την 0%, διότι το μηδέν κλείνει κάθε μέλλον. Η κρυονική δεν έχει μετρήσιμη πιθανότητα επανένωσης, επομένως πρέπει να αποφασίσετε εάν μία άγνωστη πιθανότητα αξίζει το τωρινό της κόστος.Το πρόβλημα του μηδενός δεν έχει αποκλειστικά λογική απάντηση.Η μη ύπαρξη δεν αποτελεί εμπειρία, ωστόσο ο θάνατος μπορεί να αφαιρέσει ένα μέλλον το οποίο κάποιος εκτιμά. Η βιοστάση αποτελεί μία αβέβαιη προσπάθεια διατήρησης αυτού του μέλλοντος, όχι μία απόδειξη ή εγγύηση.